Седеше на шанкооот сама негде после 2… Не не, стоеше на коњопојот (наспроти мене, во друштво) негде после 22, интелектуална згодна и замислена. Штрчеше со аура и стајлинг „крзно и шнолка на шишките“ ала исконската фигура на Гвинет Полтроу – „Маrgot“ во The Royal Tenenbaums, загадочна и загонетна. Ја познавам само 2 „пати“ и не само поради тоа, таа е загатка. Насмеана, но ретко зборува. Делумно можеби затоа што зборовите не се за да се расфрлаат туку-така, можеби пак дека едвај се познаваме, делумно можеби поради околности како жустра забава од претходната вечер и мамурлаци или, едноставно, поради тоа што таа е тоа што е. Што знам? – Речиси како винтиџ фотографијата што ви е најдрага од кутијата кондури накрцана со стари фотки: неповторлива „сцена“ од друго доба, ќутлива а толку пораки, со душа, мила и необјасниво привлечна. Некоја свежа, инспиративна „класика“, некој редок успешен нео-винтиџ, како некоја… што знам? – Загатка.

Spread the love
  • 16
  •  
  •  
  •   
  •   
  •   

Leave a Reply