Добро каде се движат овие луѓе?! Помислуваме кога случајно ќе се разминеме со убавата и рафинирана девојка во црна кожна панталона, па и ќе се подзавртиме неколку пати, ја меркаме, загледуваме…за жал ретко и речиси е невозможно да наидете на многу од нив во вашето диско или кафуле и останатите вообичаени места…игли во сено се, раритети, уникати. Си „бркаат работа“, во својот круг на пријатели, не се експонирани, не знаете каде се, не знаете за нив…таму каде што не одиме, таму се. Таму каде што не сте оделе порано, таму биле тие. Кога ќе размислам подобро, сме се разминувале и порано со нив. И тогаш тие биле „завиени“ во црно и тогаш сме се вџашиле, без да ги видиме какви навистина биле тие и сè уште се. А биле одлични ученици, верни другари и извонредни познавачи и љубители на музика, денес израснати во интелектуалци, економисти, архитекти…и пред сè, тие биле и се пријатни личности, добродушни и вообичаени луѓе…и конзумирачи на истата таа „своја“ музика. И полни приказни, како и сите ние. Како што таа ми посочи, „луѓето го гледаат само тоа што сакаат да го видат“. Одговорив, „Не секој може да поверува во она што не го гледа. Провидни сме за она што не треба да бидеме и недоволно умешни да согледаме зад она што се наоѓа пред нас. Особено ако е сето „црно“. Од друга страна пак велиме, „Мора да е темница за да ја видиш ѕвездата.“ – кој кого убедува овде?!

Станува збор за истата девојка од самиот почеток. Црна е нејзината бр. 1 боја, омилена но и по убедување, по историскиот тек на нештата, по нејзиниот целокупен концепт. И по омилената песна, истоимената Black No.1. „-Пејачот на Type O Negative ни беше симпатија! Беше „вистински“ пример за дечкото од нашите соништа, висок маж со долга црна коса, блед тен, светли очи и најважно, стил со кој остава впечаток…едно време си стави и „дракула“ импланти! Во тоа време само посакувавме да се појави некој таков, ама добро си ја знаевме реалноста. :) За како што нè нарекуваа „блекерки“,„ даркерки“ само таков и прилегаше да биде покрај нас…се случуваше луѓе да нè избегнуваат на улица, изгледавме навистина ексцентрично, слушавме Black metal и музиката во тоа време ни беше сè…“

Кој би рекол, ако ја среќавате за прв пат…таа продолжи да раскажува, „имавме црни коси, лицата ни беа цели избелени, исцртани со туш шпицеви на очите до слепоочници, најтемен кармин што можеше да се најде и најчесто во црно, од глава до пети…“ – сè уште ми е музиката особено значаен сегмент од животот иако не ми се отсликува толку експлицитно од надвор…навистина треба храброст за да си дозволиш таков ексцентричен изглед и ние бевме тоа – храбри.”

Веќе спомнавме, не секогаш ги препознаваме скриените „знаци“: затоа што таа сè уште има „мачкини“ очи и специфични нокти, изразените шпицеви сега се повеќе изразени во рабовите на облеката, карнерите како основен „блек, готика“ елемент и тие се исто така тука, и најповеќе етерната, црна боја…суштината си го наоѓа патот до површината, вака или онака. Со тоа што таа денес е убавата русокоса, архитект по вокација, извонредно рафинирана и жив пример за најактуелните модни трендови денес! – И за тоа ме порекна, објаснувајќи: „Не дека слепо пратам мода и го носам најмодерното. Едноставно сега е во тренд а со тоа и на дофат облеката што отсекогаш ние „блекерите“ ја носевме, а порано едвај ни беше достапна, па се снаоѓаме како знаеме. А внимававме, дури и премногу на изгледот, но и тогаш, далеку од актуелната мода!

„Добро бе, кај се овие убави и стокмени луѓе во градов“?!

Како да ми ја прочита мислава уште од сам почеток, за да на крајот да ми каже: „ Нормално е што со тек на време, поради околностите и работата се менуваме, но тоа не значи дека не сме доследни на она што одвнатре сме и на тоа како самите се доживуваме себеси. И луѓето се тие истите со кои отсекогаш сме биле. И ден ден одиме на истите метал и рок свирки, во наши потесни кругови во локални збирни места, не дека некого избегнуваме или некој не избегунва нас…си се знаеме, тие сме, и нема никогаш да се изгубиме сосема или пак да го заборавам тоа убаво време.“ – ‘ксмет е да се разминеш со убавата руса девојка…без да забележиш дека всушност е „блекерка“ и доследна на истите убедувања и ден денес. Самосвесна и „своја“, без да треба облеката да кажува во нејзино име што било…на мене, тебе, кому било.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   
  •   

Leave a Reply