Кога ќе помислам на сите џез-свирки каде што го имам слушано Шамба, секогаш ја правам истата врска меѓу овие сензации – звук кој гравитира кон хармонија и чисто уживање. Став, талент, аура, харизма, „аудио и визуелен пакет“ преточен во хедонизам. Стимулирачки пат кој ќе те вивне во убави вибрации, во правиот интензитет. Лесно е да се забележи оној лаунџ момент што потсетува на комфор… но и вистинската опсесија и пасија кон она што го креира. Неговиот печат и во облекувањето е хармонијата. Внимателно ги бира состојките кога се работи и за модни комбинации. Воочливо е дека не потпаѓа на трендовите без да поминат низ негов филтер. Да, кога свири џез кокетира со класиката и веројатно сте го виделе „скоцкан“ во костум,  но секојдневно носи парчиња со пононшалатна, лабава „нота“ низ кои може послободно да дише неговата енергија. Има завидна, приватна колекција „Џери Сајнфелд облеки“ во кои ден денес се чувствува оптимизмот на деведесетите. А и квалитетот. Зборувајќи за опсесии и квалитет… знаете дека покрај музиката, втора љубов му е правењето леб? Па, се чини дека секоја своја опсесија тој ја претвора во ремек-дело, зашто и „лебот на Шамба“ веќе е негов препознатлив знак и вистинско гастрономско доживување. Имав можност да присуствувам на дел од целиот „ритуал“ на изработката, па придружен со звукот на џезот совршено проектираше мулти-сензорна обработка на стимули. Целиот овој склоп генерира синхронизиран, живописен спој на звуци и вкусови. Нека трае…

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   
  •   

Leave a Reply